25 Kasım 2013 Pazartesi

Madde- anti madde

Heisenberg'in zaman yavaşlatıldığında gerçekleştiğini bulduğu çok önemli bir buluşu vardır.
Vakumda (yani hiçliğin merkezinde) parlayan bir ışık ve onu emmeye çalışan kara delik oluşur. Işık maddeye dönüşür, kara delik ise evrende bir yerlerde varolmaya devam eder.
Her saniye, milyonlarca ışık noktası ve küçük kara delik oluşmakta, bu ikisi birbirini nötralize ederek yokolmaktadır.
Yaşam dediğimiz şey, işte bu ışığın varolmayı seçtiği, karadeliğin ise evrenin başka bir yerine kaydığı boyutta oluşur. Işık maddeleşir, anti madde kara delikleşir.
Hayat daima pozitif olandan, ışıktan, ve varoluştan yana oyunu kullanır. Evrim dediğimiz şey de bu ışık hüzmelerinin boyutlararası yolculuğundan ibarettir.

Maddi alemde tezahür eden her şey, sonunda aslına rücu eder, yani ışığa. Hayat hepimizin bu ışıklı olduğumuz, saf sevgi olduğumuz ve varolmayı seçtiğimiz o noktaya kadar bizi test eder durur.

Sonunda her şey bir olur, madde- anti madde ile buluşur ve vakuma dönüşür. Vakum, hiçliktir, yaşam da zaten hiçlikten oluşan kıvılcım ışıklar, bunların varoluşu ve yeniden deneyimini tamamlayıp vakuma dönüşmesinden ibarettir.